طالب چي ميكـني وُ چـرا ميكـني بگـو ؟از كارِ شـما خـِجـلت زده ي باورم شدمبا بسـتنِ دانـشـگاه وُ مكتب وُ مدرسـه!كوبنده ي دو دست به فرقِ سـرم شدمطالب بگو خـدا وُ رسول در كدام كتابگـفـتـه كه زنــان حـقِ تَـعَـلُــم را ندارنديا هم اگـر سِـتـم بشـود برسرِ ايـشـاناز خـود حـقِ دفــاع وُ تَـكـلُــم را ندارند زنت اگـر مـريض شود داكترِ زن نيستچونكه تو خودت مانع تحصيل ميـشويمجبـوري پيشِ داكـترِ مردش عـمل كنيآنجاست كـآبروت رفته وُ ذلــيل ميـشويآن همه فدا كاري ، قرباني ها، شهادتبـهـرِ مـقام ، چوكي وُ منصب اگـر نبود !امـروز در قـبـالِ صـدايِ مــــردمِ غــريب چشمانِ شما كور وُ گوشِـهاتان كـر نبودواضح بگـو حقـيـقــتِ گـپ را بـه مردمتكين كارها بهرِ به رسميت شناختن استخورد وُ كلانِ ما همه سياست مدار شده بُرد ندارد اين كار،بل شروعِ باختن استطالب مكن به لِــحاظ خـدا وُ قــرآن مكنچرا ميخواهي با مردمانت دشمن شويجز هـيله هايِ پوچ وُ سخن هايِ نابـجـامعقول دلـيـل نداري كه مانـعِ زن شويتو منـفـورِ تاريخ شـدي وُ منِ (شـــــايق)زين كارِ شـما شرمنده يِ خواهـرم شدمبس كه هميشه وصفِ شـما را ميـنمودمپوذش طلـبِ كـوچكـترين دخــــترم شدم✍️شايق + نوشته شده در شنبه ۱۴۰۱/۱۰/۰۳ ساعت 18:38 توسط ذبيح الله شايق  |  ادامه مطلب

من وُ تو وُ كرونا ، هرسه مان مخلوق يزدانيم

توكل برخدا كن ، كُو نخواهد ، كس نميميرد

✍️شايق

هرچه مي پـنداري از آن بيشتر
دوسـتـت دارم ، به قــــرآن بيشتر
جان فدايت مي كنم اي جانِ من
چون ترا ميخواهم از جان بيشتر

✍️شايق

همچو روزهاي اولت سـرشار بودي كاشكيبـر سـرِ پـيـمـانِ خود اسـتـوار بودي كاشكيدوست ميـداشـتي مرا ، مانندِ اول بي دليلبا وفـا وُ صــادق وُ راســـتـكار بودي كاشكيخير اگر امروز محكومم به تهمت هاي پوچپـاســادامه مطلب

غيرتِ ترك ندارم ، همتِ وصلش نيست
دعاي خير كنيد ، يـارِ سـاده ي مـا را

✍️شايق

تـرحـم داشـتـي اي كاشـكه انـدك به دلدارتدلت ميسوخت بر بيچارگي هاي عاشقِ زارتنميخواستي تذرع هاي من را پيشِ هر ناكسبه كنجِ دل گرم محسوب مي كردي گهي يارتمرا گر واقـعـاً دوسـتم ميداشتي با دل و جانتگرفـتارادامه مطلب

گاه گاهي زندگي بسـيار ، رنجت مي دهدخاطره ها روزِ چندين بار ، رنجت مي دهدوقتي ميـبـيني دو تا عاشق ، كـنارِ هم ديگرگـردشِ تـنـهـايي در بـازار ، رنجت مي دهدصبح هـا وقتي ، جِلُوي آينه مي گيري قرارفكرِ بـهادامه مطلب

تو خود را دوست ميداري ، منم كز خويش بيزارمتو شاهدختِ پـدر هسـتي ، وُ من رســوايِ بـازارمتو با چشمِ سياه وُ سركشِ خود، مست وُ مغروريولـي من ، خسـته وُ افسـرده وُ بـدحـال وُ بـيـمـارمنـدارم حِس وُ حـالِادامه مطلب

زياد ناز مكن عاشـقِ تو خسته مي شود
از شِـدَّت مِــهـرورزي او كاسته مي شود
دست بردار از غرورِ خودت ورنه عاقبت
دروازه ي دلـش به رُخت بسته مي شود

✍️شايق

جانِ صدهاتا جوانِ بي گناه در دستِ توست
عيـنكِ دودي را از چـشـمـانِ جَـلّادَت مَكَـش

✍️شايق

دوست دارم كه خوش كلام باشم
يك شـخصِ خـوب وُ دلآرام باشم
با از خـود وُ بيـگانه دوسـتي كنم
دوسـتداشتني خاص وُ عام باشم

✍️شايق

از همه خوبان سري ، تاجِ سرم
بـهـتـرينِ دخـتــراني ، دلـبـــرم

تا نَفَس اندر تنِ من جاري است
دوست مي دارم تـرا ، اي جگرم

دل جدا نيست لحظهء از يادِ تو
خيالاتت همه جا است ، در سرم

شاد باشي ، غم نبيني ، هيچ گاه
بهـرِ تو اين است ، دعاي سـحرم

خُرسندم از بودن وُ ، از داشتنت
شُكُر ! كه هستي ، عروسِ مادرم

من بفرمانِ تو هستم ، لب بشور
جان فدايت ميكنم ، اي همسرم

✍️شايق